______pozwólmy wspomnieniom dzieciństwa______


____________znów zobaczyć świat______________

________by i nasze dzieci poznały ich czar_________

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kierst Jerzy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kierst Jerzy. Pokaż wszystkie posty

11 kwietnia 2021

"NAJMNIEJSZE" Jerzy Kierst

WIOSNA IDZIE!

Zobaczcie kogo można spotkać nad stawem, jeziorem czy rzeką,
jak żyje i sobie radzi.


"NAJMNIEJSZE

(...) Woła bure łabędziątko:
- Mamo!
Takie fale, taka piana.
- Mamo!
Nie nadążam już za piątką,
- Mamo!
Weź mnie, weź mnie "na barana",
- Mamo!

A z tych pięciu jedno w głośny śmiech:
- No, niech mama powie, mamo, niech!'Jak to łabędź "na barana" - ptak?
"Na łabędzia chyba - no, bo jak?"



"PERKOZ

Każdy dudek
ma swój czubek,
lecz nie tylko,
bo i perkoz!

Ma podwójny
i jest czujny,
patrzy w wodę
jak w lusterko.

Płynie, płynie
po głębinie,
patrzy w prawo,
patrzy w lewo..

Ja - do wioseł
i ukosem,
raz-dwaaa, raz-dwaaa,
wprost na niego!

A on chlup - i
znikł jak w dziupli,
zniknął w wodzie
jak kotwica."


Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1981


9 kwietnia 2015

"OGRÓD PEŁEN ŚPIEWU" Jerzy Kierst


Jerzy Kierst (ur.30 września 1911, zm. 21 grudnia 1988) właściwe imię Zygmunt - prozaik i poeta, krytyk teatralny, tłumacz, przed wojną nauczyciel, w czasie niemieckiej okupacji czynny w tajnym nauczaniu (m.in. Szkoła Ogrodnicza inż. Stanisława Wiśniewskiego, Gimnazjum Ziemi Mazowieckiej, Szkoła Rybacka) oraz w podziemnym Teatrze Rapsodycznym, po wojnie wykładowca w warszawskich szkołach teatralnych, redaktor i reżyser w radiu (m.in. współtwórca Teatru Polskiego Radia i Redakcji Literackiej Polskiego Radia - to jemu zawdzięczamy nagrania Gałczyńskiego, Tuwima, Grochowiaka) i telewizji, publikował utwory dla dzieci, twórczość dla dorosłych, jako niezgodną z cenzurą polityczną, odkładając do szuflady (całość rękopisów zgodnie z jego wolą znajduje się w Muzeum Literatury im. A. Mickiewicza w Warszawie). Człowiek wielkiej kultury i prawości. Pomimo ciężkiej sytuacji materialnej i choroby konsekwentnie odmawiał współpracy z mediami w stanie wojennym, jak i po nim. Swoje zbiory sztuki przekazał Zamkowi Królewskiemu. Został pochowany na warszawskich Powązkach.




"Tajemniczości dziwnej pełna
jest zwłaszcza poobiednia pora,
gdy śpi obłoków biała wełna,
gdy drzemią kwiaty w swych kolorach,
gdy nieruchomo złote muchy
wiszą w powietrzu - snów okruchy.

Na pozór nic się już nie dzieje.
Pnie drzew są tylko coraz cięższe, a powój ledwie że przez lejek
aromat wlewa swój w powietrze.
A jednak coś się, coś w tej ciszy
dzieje... Mikrofon to usłyszy."




"Cudowne drzew są kołysania,
w dole bielinków przeplatanki,
zwłaszcza gdy własny grzmot przegania
lot odrzutowca - niespodzianki.
Przez kontrast z tą maszyną śmigłą
nie traci nic motyle skrzydło.

Tak spotykają się dwa światy,
każdy niezbędny dla planety,
dla naszej Ziemi, strojnej w kwiaty,
dla Ciebie, dla mnie - choć niestety
braknie tchu płucom, siły skrzydłom,
bo dymy rosną jak straszydło."



Krajowa Agencja Wydawnicza

25 listopada 2014

"CZY TO KRAKÓW" Jerzy Kierst

Tomasz Borowski

(1943)
grafik, ilustrator, scenograf, malarz, absolwent Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Przez lata współpracował z Instytutem Wydawniczym "Nasza Księgarnia", a także z Krajową Agencją Wydawniczą. Brał udział w wielu wystawach polskich i zagranicznych, m.in. w Bratysławie, Lipsku i Monachium. Jego twórczość cechują oszczędny, lapidarny styl, zwarta forma, zdecydowana kreska oraz różnorodność technik (artysta posługuje się kredkami, farbami, a także tuszem) i bogata paleta barw. Do najbardziej rozpoznawalnych prac Tomasza Borowskiego należą ilustracje do Kajtusia czarodzieja Janusza Korczaka, Bajek Ignacego Krasickiego, Roweru z Rowerowa Ludwika Jerzego Kerna, Bajek zabawnych Igora Sikiryckiego, a także do książek o Panu Samochodziku Zbigniewa Nienackiego. W serii "Poczytaj mi, mamo" Tomasz Borowski zilustrował m.in. Kameleona Ryszarda Marka Grońskiego, Samo się… Jadwigi Jasny, a także Ptasie ulice, Zaczarowane konie i Warszawskim statkiem Tadeusza Kubiaka.


Króciutka książeczka, która na twardych kartach przedstawia nam stary, piękny Kraków. Dawna stolica to przede wszystkim znane wszystkim: Sukiennice, Lajkonik i Smok Wawelski. 
Ale czy na pewno tylko tyle?


Zapraszam na blog obok, by o Krakowie dowiedzieć się więcej z opisu Michała Rusinka 
i obrazów Iwony Cała.
 "KRAKOWSKI RYNEK" 
to współczesne spojrzenie na to najpiękniejsze miasto w Polsce.


Nasza Księgarnia, Warszawa 1980