I znów mały tomik wierszy Czesława Janczarskiego, twórcy niezapomnianego Misia Uszatka.
Wszyscy o tym wiedzą. Z pewnością starsze pokolenia, bo te młodsze już niekoniecznie.
Jest teraz tyle innych misiów i bohaterów, aż trudno się połapać. A tym bardziej przebić się skromnemu jednokolorowemu, staremu pluszakowi. Ja jednak nie daję o nim zapomnieć w naszym domu.
Dzieci czytają przygody Uszatka, oglądają je w telewizji,
a nawet posiadają przytulaka podobnego do niego.
I fajnie się nim bawią. Mam nadzieję, że i on dobrze się u nas czuje.
Ilustracje Wandy Orlińskiej kojarzą mi się osobiście bardzo z moim dzieciństwem. Wiele książek opierało się na pracy tej artystki. Choćby książeczki z serii "Poczytaj mi mamo": "Boję się", "Kiedy byłam mała", "Co mam", "Potworek". Na pewno także je pamiętacie.
Wanda Orlińska ukończyła Wydział Grafiki ASP w Warszawie, a dyplom z wyróżnieniem otrzymała w pracowni samego prof. Jana Marcina Szancera. Tu można oglądnąć część jej prac.
"NAD STODOŁĄ"
Żegnały się boćki
w czas jesieni z nami,
Zapłakała Kasia
rzewnymi łezkami.
Nie płacz, Kasiu, nie płacz
łezkami rzewnymi,
powrócą bociany
do krakowskiej ziemi.
Płynie Wisła, płynie
polami, łąkami,
wszędzie boćkom dobrze,
lecz najlepiej z nami.
"ZBIERAŁ SKRZAT NITKI"
Zbierał skrzat nitki
babiego lata.
Będzie z tych nitek
kaptur dla skrzata.
Będą z tych nitek
dwie rękawiczki
na imieniny
skrzaciej siostrzyczki.
"TATUŚ WRACA Z PRACY"
Stoi Jacek
na balkonie
słyszy: dyń - dyń!
Tramwaj dzwoni.
Już jest tramwaj
niedaleko,
mknie po szynach
szybko, lekko.
Na przystanku
tramwaj staje.
- Kto to wysiadł
czy poznajesz?
- To mój tatuś!
woła Jacek -
wraca, bo już
skończył pracę.
KAW, Warszawa 1988
